Toen ik 10 was wilde ik als zoveel meisjes gaan paardrijden.Mireille01
En begon…….op de plaatselijke manege…..: -((
Tot ongeveer 14 af en toe op de manege gehobbeld, braaf achter elkaar aan, enne….er nog nooit afgevallen, tjonge wat kon ik goed paardrijden….nou nou ;-) Niet dus!
Met 14 jaar kreeg ik de kans om op de draf- en renbaan te gaan werken, met alle dingen die erbij hoorden. Heel veel geleerd, ook hoe het zeker niet moet, wat een geweld, niet te filmen. Toen ik 17 was heb ik een tijdje Arabische volbloeden uitgebracht voor rennen en shows, en dat was al een hele verruiming in mijn paardenwereldje.

Met 21 kocht ik mijn eerste eigen paardje, Sanidai een ¾ Arabiertje van 9 maanden.
Ik heb het geweten, een volwassen, getraind paard is toch echt heel wat anders is als een veulen opvoeden. Met veel vallen en opstaan heel wat wijzer geworden. Sanidai heeft me eigenlijk alles geleerd wat ik tot nu toe weet. Het is zeker geen gemakkelijk paard, zelfs het tegenovergestelde, maar ze is wel een hele wijze leermeester geweest, en nog steeds.
Om een betere band en communicatie met haar te krijgen heb ik allerlei cursussen gedaan op het gebied van gedrag, natural horsemanship, rechtrichten, vrijheidsdressuur, voer- en weide beheer, mennen schrik-en obstakeltraining en nog veel meer.

Nu zijn we op de goede weg, onze band samen is sterk, ze doet nog lang niet altijd wat ik graag zou willen, maar er is communicatie.
En het leuke aan paarden is dat je nooit uitgeleerd bent.
Voorlopig ben ik nog flink aan het leren over paarden, volg cursussen en ben enthousiast in het begeleiden van mens en paard.